![Afbeelding](http://i.imgur.com/c1C3D.jpg)
DESTELBERGEN - Vierennegentig jaar na de dood van de tijdens de Eerste Wereldoorlog opgeëiste Richard De Schuyter ontdekte Destelbergenaar Guy De Schuyter het graf van zijn grootoom op het kerkhof Saint Charles in het Franse Sedan. ‘Twaalf uur nadat ik zekerheid had, stond ik aan zijn graf met een boeketje bloemen.’
‘Mijn grootvader Aloïs was verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog. Maar hij bleef altijd heel gesloten over die periode in zijn leven’, vertelt De Schuyter. ‘Voor Pépé Soldaat - want zo noemden mijn eigen kinderen hem op een oude familiefoto - in de jaren tachtig stierf, had hij het over een oude lederen aktetas die in ons ouderlijk huis lag. Toen ik na de dood van mijn moeder het huis leegmaakte, stootte ik op die tas die een schat aan documenten, oude foto's en militaire eretekens bevatte. Met al die boeiende informatie ben ik mij beginnen te verdiepen in de stamboom van onze familie. Dat onderzoek heeft mij teruggebracht tot in 1560.’
Zivilarbeiter
Eigenlijk werd de aandacht van De Schuyter vooral getrokken door het verhaal van zijn overgrootouders, die in 1911 met acht kinderen vanuit Waarschoot, waar zij in een textielfabriek werkten, de sociale onrust ontvluchtten en naar Laarne kwamen.
Een van de zonen, Richard, werd door de Duitsers opgeëist en moest in 1917 in Sedan als Zivilarbeiter (burgerarbeider) aan de slag. ‘Het enige wat ik erover wist, was dat hij in gevangenschap overleden was. Al die tijd dachten wij dat hij in een massagraf beland was. In de documenten van mijn grootvader vond ik wel een bidprentje van diens broer. Ik kreeg via het stadsbestuur van Sedan de overlijdensakte in handen waaruit bleek dat hij gestorven was in een Duits lazaret. Maar ik wilde daar de juiste toedracht van weten. Uiteindelijk kwam ik terecht op een internetsite waar er genetwerkt wordt tussen mensen die in de Eerste Wereldoorlog geïnteresseerd zijn. Op mijn oproep kwamen ruim veertig reacties, van Brussel over Parijs naar Laarne. Echt ongelooflijk. Eind april kreeg ik tijdens opzoekingen in het archief in Wetteren telefoon van Donald Buyze uit Wervik, met de boodschap dat hij mijn grootoom had gevonden. De man had in Frankrijk alle graven van Belgische soldaten en burgerarbeiders gefotografeerd en had ook lijsten met de namen die op alle Belgische oorlogsmonumenten stonden.’
‘Toen Buyze mij de foto van het graf van mijn grootoom bezorgde, sloeg dat in als een bom. De reden waarom mijn zoektocht vruchteloos was, werd ook meteen duidelijk. Op het kruis op het graf was een naamsverwisseling gebeurd: in de schrijfwijze van De Schuyter hadden de Duitsers wellicht de y voor een p gelezen, zodat het De Schupter was geworden. Geen wonder dat ik dus al die tijd het spoor bijster liep. Twaalf uur na het bericht stond ik op mijn eentje in Sedan. Op de foto had ik een molshoop naast het graf gezien. Ik dacht: daar moeten eigenlijk bloemen staan en ik reed er meteen naartoe.’
Ondertussen heeft Guy De Schuyter al een ontwerp klaar voor zijn boek Pépé Soldaat. Kroniek van de familie De Schuyter, waarin hij familiefoto's en verhalen uit beide wereldoorlogen bijeenbrengt.
Eigen verleden
‘Ik doe dit voor mijn eigen familie. Ik heb van een nicht al een bestelling van negen exemplaren gekregen als eindejaarsgeschenk voor haar kinderen en latere kleinkinderen. Dat is ook mijn bedoeling: ik wil niet dat mijn eigen kinderen later een oude familiefoto bovenhalen en hem in de vuilnisbak gooien omdat ze er niemand van kennen. Uiteindelijk gooi je zo een stukje van je eigen verleden weg.’
Bron:
[link2]Het Nieuwsblad regionaal,http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail ... 6_00235877[/link2]